خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما بار دگر گوشهٔ خمار گرفتیمدادیم دل از دست و پی یار گرفتیم
۲
دعوی دو کون از دل خود دور فکندیمپس در ره جانان پی اسرار گرفتیم
۳
از هر دو جهان مهر یکی را بگزیدیمو از آرزوی او کم اغیار گرفتیم
۴
گفتند خودی تو درین راه حجاب استترک خودی خویش به یکبار گرفتیم
صفحهٔ ۱ از ۳