خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه مقصود ار چه بسیاری دویدیمکه از مقصود خود بویی ندیدیم
۲
بسی زاری و دلتنگی نمودیمبسی خواری و بی برگی کشیدیم
۳
بسی در گفتگوی دوست بودیمبسی در جستجویش ره بریدیم
۴
گهی سجاده و محراب جستیمگهی رندی و قلاشی گزیدیم
صفحهٔ ۱ از ۴