خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما در غمت به شادی جان باز ننگریمدر عشق تو به هر دو جهان باز ننگریم
۲
خوش خوش چو شمع ز آتش عشق تو فی‌المثلگر جان ما بسوخت به جان باز ننگریم
۳
هر طاعتی که خلق جهان کرد و می‌کنندگر نقد ماست جمله بدان باز ننگریم
۴
سود دو کون در طلبت گر زیان کنیمما در طلب به سود و زیان باز ننگریم
صفحهٔ ۱ از ۳