خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق چیست از خویش بیرون آمدنغرقه در دریای پر خون آمدن
۲
گر بدین دریا فرو خواهی شدننیست هرگز روی بیرون آمدن
۳
ور سرِ کم کاستی داری ، در آیزانکه اینجا نیست افزون آمدن
۴
لازمت باشد اگر عاشق شویترک کردن عقل و مجنون آمدن
صفحهٔ ۱ از ۳