خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای پسر این رخ به آفتاب درافکنبادهٔ گلرنگ چون گلاب درافکن
۲
صبح علم بر کشید و شمع برافروختجام پیاپی کن و شراب درافکن
۳
شاهد سرمست را ز خواب برانگیزسوختهٔ عشق را رباب درافکن
۴
گرچه شب اندر شکست ماه بلند استبادهٔ خوش آمد به ماهتاب درافکن
صفحهٔ ۱ از ۲