خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۷۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای لبت حقهٔ گهر بستهدهنت شور در شکر بسته
۲
طوطیان خط تو پیش شکربال بگشاده و کمر بسته
۳
خطت از پستهٔ تو بر رستهٔ استهست بر رستهٔ تو بر بسته
۴
زان خط سبز بر رخ زردمخون دل جمله چون جگر بسته
صفحهٔ ۱ از ۳