خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۷۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش آمد زلف تاب دادهجان را ز دو لب شراب داده
۲
صد تشنهٔ آتشین جگر رااز چشمهٔ خضر آب داده
۳
زان روی که ماه سایهٔ اوستصد نور به آفتاب داده
۴
هر که از لب او سؤال کردهصد دشنامش جواب داده
صفحهٔ ۱ از ۲