خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۷۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترسا بچه‌ای دیدم زنار کمر کردهدر معجزهٔ عیسی صد درس ز بر کرده
۲
با زلف چلیپاوش بنشسته به مسجد خوشوز قبلهٔ روی خود محراب دگر کرده
۳
از تختهٔ سیمینش یعنی که بناگوششخورشید خجل گشته رخساره چو زر کرده
۴
از جادویی چشمش برخاسته صد غوغاتا بر سر بازاری یکبار گذر کرده
صفحهٔ ۱ از ۴