خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۷۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای یک کرشمهٔ تو صد خون حلال کردهروی چو آفتابت ختم جمال کرده
۲
نیکوییی که هرگز نی روز دید نی شبهر سال ماه رویت با ماه و سال کرده
۳
خورشید طلعت تو ناگه فکنده عکسیاجسام خیره گشته ارواح حال کرده
۴
ماهی که قاف تا قاف از عکس اوست روشنچون روی تو بدیده پشتی چو دال کرده
صفحهٔ ۱ از ۴