خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۷۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای صد هزار عاشقت از فرق تا به پایپنهان ز عاشقانت رویی به من نمای
۲
آب رخم مبر ز دو جادوی پر فریبقوت دلم بده ز دو یاقوت جانفزای
۳
اندر هوای روی تو ای آفتاب حسنتا کی زنم چو ذرهٔ سرگشته دست و پای
۴
چون سایه‌ای فرو شدم از عشق تو به خاکای آفتاب جان من از قعر جان برآی
صفحهٔ ۱ از ۲