خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۷۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درآمد از در دل چون خرابیز می بر آتش جانم زد آبی
۲
شرابم داد و گفتا نوش و خاموشکزین خوشتر نخوردستی شرابی
۳
چو جان نوشید جام جان فزایشمیان جان برآمد آفتابی
۴
اگرچه خامشی فرمود لیکندلم با خامشی ناورد تابی
صفحهٔ ۱ از ۳