خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۷۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر تو نسیمی ز زلف یار نیابیتا به ابد رد شوی و بار نیابی
۲
یک دم اگر بوی زلف او به تو آیدگنج حقیقت کم از هزار نیابی
۳
لیک اگر بنگری به حلقهٔ زلفشتا ابد آن حلقه را شمار نیابی
۴
هر دو جهان پرده‌ای است پیش رخ تولیک درین پرده پود و تار نیابی
صفحهٔ ۱ از ۵