خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۷۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از من بی خبر چه می‌طلبیسوختم خشک و تر چه می‌طلبی
۲
گرچه شهباز معرفت بودمریختم بال و پر چه می‌طلبی
۳
در دو عالم ز هرچه بود و نبودبگسستم دگر چه می‌طلبی
۴
مانده‌ام همچو گوی در ره توگم شده پا و سر چه می‌طلبی
صفحهٔ ۱ از ۳