خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۷۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانا دلم ببردی و جانم بسوختیگفتم بنالم از تو زبانم بسوختی
۲
اول به وصل خویش بسی وعده دادیمواخر چو شمع در غم آنم بسوختی
۳
چون شمع نیم کشته و آورده جان به لبدر انتظار وصل چنانم بسوختی
۴
کس نیست کز خروش منش نیست آگهیآگاه نیستی که چه سانم بسوختی
صفحهٔ ۱ از ۳