خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۷۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق را گر سری پدیدستیاین در بسته را کلیدستی
۲
نرسد هیچکس به درگه عشقکاشکی هیچ کس رسیدستی
۳
یا اگر کس به پیشگه نرسداثر آن ز دور دیدستی
۴
لیک عالم ز عشق موج زن استورنه عاشق نیارمیدستی
صفحهٔ ۱ از ۳