خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۷۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الصلا ای دل اگر در عشق او اقرار داریالحذر گر ذرهای در عشق او انکار داری
۲
کی توانی دید روی گل که همچون خار گشتیگر زمانی خلوتی داری میان خار داری
۳
تا تو از توی و تویِّ خود برون آیی بهکلیعمر بگذشت و تو در هر توی عمری کار داری
۴
همچو پروانه سر افشان گر وصال شمع خواهیهمچو خرقه سر درافکن گر سر اسرار داری
صفحهٔ ۱ از ۳