خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۷۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تورا گر نیست با من هیچ کاریمرا با تو بسی کار است باری
۲
منت پیوسته خواهم بود غمخوارتوم گرچه نباشی غمگساری
۳
ز حل و عقد عشق ملک رویتندارم حاصلی جز انتظاری
۴
بر امید رخ چون آفتابتچو سایه می‌گذارم روزگاری
صفحهٔ ۱ از ۶