خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۷۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترسا بچه‌ای شنگی زین نادره دلداریزین خوش نمکی شوخی، زین طرفه جگرخواری
۲
از پستهٔ خندانش هرجا که شکر ریزیدر چاه زنخدانش هر جا که نگونساری
۳
از هر سخن تلخش ره یافته بی دینیوز هر شکن زلفش گمره شده دین‌داری
۴
دیوانهٔ عشق او هرجا که خردمندیدردی کش درد او هرجا که طلب کاری
صفحهٔ ۱ از ۳