خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یاد باد آنکه بروی تو نظر بود مرارخ و زلفت عوض شام و سحر بود مرا
۲
یاد باد آنکه ز نظّاره ی رویت همه شبدر مه چارده تا روز نظر بود مرا
۳
یاد باد آنکه زرخسار تو هر صبحدمیافق دیده پر از شعله ی خور بود مرا
۴
یاد باد آنکه ز چشم خوش و لعل لب تونقل مجلس همه بادام و شکر بود مرا
صفحهٔ ۱ از ۳