خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رام را گر برگ گل باشد نبیند ویس راور سلیمان ملک خواهد ننگرد بلقیس را
۲
زنده ی جاوید گردد کشته شمشیر عشقزانکه از کشتن بقا حاصل شود جرجیس را
۳
جان بده تا محرم خلوتگه جانان شویتا نمیرد کی بجنت ره دهند ادریس را
۴
گرنه در هر جوهری از عشق بودی شمه ئیکی کشش بودی بآهن سنگ مغناطیس را
صفحهٔ ۱ از ۳