خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این باد کدامست که از کوی شما خاستوین مرغ چه نامست که از سوی سبا خاست
۲
باد سحری نکهت مشک ختن آوردیا بوئی از آن سلسله غالیهسا خاست
۳
گوئی مگر انفاس روان بخش بهشتستاین بوی دلاویز که از باد صبا خاست
۴
برخاسته بودی و دل غمزده میگفتیا رب که قیامت ز قیام تو چرا خاست
صفحهٔ ۱ از ۳