خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایکه از دفتر حسنت مه تابان بابیستآتش روی تو در عین لطافت آبیست
۲
نیست در دور خطت دور تسلسل باطلکه خط سبز تو از دور تسلسل بابیست
۳
تا شد ابروی کژت فتنه ی هر گوشه نشینیای بسا فتنه که در گوشه ی هر محرابیست
۴
زلف هندی توام دوش بخواب آمده بودبس پریشانم ازین زانک پریشان خوابیست
صفحهٔ ۱ از ۲