خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سپیده دم که جهان بوی نوبهار گرفتصبا نسیم سر زلف آن نگار گرفت
۲
بگاه بام دلم در نوای زیر آمدچو بلبل سحری نالهای زار گرفت
۳
چو آن نگار جفاپیشه دست من نگرفتبسا که چهره ام از خون دل نگار گرفت
۴
سرشک بود که او روی ما نگه می داشتچه او فتاد که او هم ز ما کنار گرفت
صفحهٔ ۱ از ۳