خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بنوش لعل مذاب از زمرّدین اقداحببین که جوهر روحست در قدح یا راح
۲
خوشا بروی سمن عارضان سیم اندامعقیق ناب مروّق ز سیمگون اقداح
۳
بریز خون صراحی که در شریعت عشقشدست خون حریفان سبیل و خمر مُباح
۴
بشوی دلق مرقّع بآب دیده ی جامکه بی قدح نبُود در صلاح و توبه صلاح
صفحهٔ ۱ از ۳