خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سپیده دم که صبا دامن سمن بدردز مهر روی تو گل جیب پیرهن بدرد
۲
اگر ز پسته ی تنگ تو دم زند غنچهنسیم باد صبا در دمش دهن بدرد
۳
چو در محاوره آید لب گهربارتعقیق پیرهن لعل بر بدن بدرد
۴
ز وصف کوی تو گر شمه ئی نسیم بهاربباغ عرضه دهد زهره ی چمن بدرد
صفحهٔ ۱ از ۳