خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کرا یار یار می افتدمقبل و بختیار می افتد
۲
ای بسا دُر که از محیط سرشکهر دمم در کنار می افتد
۳
عقرب او چو حلقه می گرددتاب در جان مار می افتد
۴
شام زلفش چو می رود در چینشور در زنگبار می افتد
صفحهٔ ۱ از ۳