خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی که پشت بر آن روی چون نگار کندباختیار هلاک خود اختیار کند
۲
نه رای آنکه دلم دل زیار برگیردنه روی آنک تنم پشت بر دیار کند
۳
ز روزگار هر آن محنتم که پیش آمددلم شکایت آنهم بروزگار کند
۴
بیا و بر سر چشمم نشین که در قدمتبسا که دیده بدامن گهر نثار کند
صفحهٔ ۱ از ۳