خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبح چون گلشن جمال تو دیدبر عروسان بوستان خندید
۲
نام لعلت چو بر زبان راندماز لبم آب زندگی بچکید
۳
صبحدم حرز هفت هیکل چرخاز سر مهر بر رخ تو دمید
۴
مرغ جان در هوات پر می زدبال زد وز پیت روان بپرید
صفحهٔ ۱ از ۲