خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خسرو انجم بگه بام برآمدیا مه خلخ بلب بام بر آمد
۲
صبح جمالش بدمید از شب گیسویا شه روم از طرف شام برآمد
۳
سرو گل اندام سمن عارض ما راسبزه بگرد رخ گلفام برآمد
۴
مجلسیان سحری را شب دوشینکام دل از جام غم انجام برآمد
صفحهٔ ۱ از ۳