خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شام خون آشام گیسو را اگر چین کرده اندزلف پرچین را چرا بر صبح پرچین کرده اند
۲
خال هندو را خطی از نیمروز آورده اندچین گیسو را زرخ بتخانه ی چین کرده اند
۳
گر ببخت شور من ابرو ترش کردند بازعیش تلخم را بشکر خنده شیرین کرده اند
۴
تا چه سحرست اینکه بر گل نقش مانی بسته اندتا چه حالست این که بر مه خال مشکین کرده اند
صفحهٔ ۱ از ۳