خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماه فرو رفت و آفتاب برآمدشاهد سرمست من ز خواب برآمد
۲
نرگس مستانه چون ز خواب برانگیختولوله از جان شیخ و شاب برآمد
۳
پیش جمالش زرشک ماه فروشدوز شکن زلفش آفتاب برآمد
۴
صبحدم از لاله چون گلاله برافشاندقرص مه از عنبرین حجاب برآمد
صفحهٔ ۱ از ۳