خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این دلبران که پرده به رخ درکشیده‌اندهر یک به غمزه پردهٔ خَلقی دریده‌اند
۲
از شیر و سلسبیل مگر در جوار قدساندر کنار رحمت حق پروریده‌اند
۳
یا طوطیان روضهٔ خلدند گوئیاکز آشیان عالم علوی پریده‌اند
۴
از کلک نقشبند ازل بر بیاض مهرآن نقطه‌های خال چه زیبا چکیده‌اند
صفحهٔ ۱ از ۳