خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل نهالی ببوستان آوردمرغ را باز در فغان آورد
۲
سخنی بلبل از لبش می گفتغنچه را آب در دهان آورد
۳
نکهت نفحه ی شمامه ی صبحمژده ی گل ببوستان آورد
۴
دوستان را نسیم باد صبابوی انفاس دوستان آورد
صفحهٔ ۱ از ۲