خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیدلی گر دل ز دلبر بر نگیرد گو مگیرعاشقی را گر ملامت در نگیرد گو مگیر
۲
گر ز دست او دلم از پا درآید گو در آیورز پای او سرم سر برنگیرد گو مگیر
۳
پادشاهی با گدائی گر نسازد گو مسازخودپرستی دست مستی گر نگیرد گو مگیر
۴
آنکه در ملک ملاحت کوس شاهی می زندگر گدائی را بچیزی بر نگیرد گو مگیر
صفحهٔ ۱ از ۳