خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای شبت غالیه آسا و مهت غالیه پوشخط ریحان تو پیرایه ی یاقوت خموش
۲
روی زیبای ترا بدر منیر آینه دارحلقه ی گوش ترا شاه فلک حلقه بگوش
۳
دلم از ناوک چشم تو سراسر همه نیشلیک جام لب لعل تو لبالب همه نوش
۴
چشم مخمور تو خونریز ولیکن خوانخوارلعل میگون تو دُر پاش ولیکن دُر پوش
صفحهٔ ۱ از ۳