خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیدم از دور بُتی کاکلکش مشکینکدهنش تنگک و چون تنگِ شکر شیرینک
۲
لبکِ لعلِ روان‌پرورکش جان‌بخشکسرکِ زلفکِ عنبرشکنش مشکینک
۳
در سخن لعلک دُرپوشکِ او دُرپاشکبر سمن سنبل پرچینک او پرچینک
۴
چشمکش همچو دلِ ریشکِ من بیمارکدستکان کرده به خون دلکم رنگینک
صفحهٔ ۱ از ۳