خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رحمتی گر نکند بر دلم آن سنگین دلچون تواند که کشد بار غمش چندین دل
۲
زین صفت بر من اگر جور کند مسکین منورازین پس ندهد داد دلم مسکین دل
۳
من ازین در بجفا بازنگردم که مراپای بندست در آن سلسله ی مشکین دل
۴
با گلستان جمالش نکشد فصل بهاراهل دل را بتماشای گل و نسرین دل
صفحهٔ ۱ از ۲