خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم ربودی و رفتی ولی نمی روی از دلبیا که جان عزیزت فدای شکل و شمایل
۲
گرم وصول میسّر شود که منزل قربستکنم مراد دل از خاک آستان تو حاصل
۳
هوایت ار بنهم سر کجا برون کنم از سروفایت ار برود جان کجا برون رود از دل
۴
بحق صحبت دیرین که حق صحبت دیرینروا مدار که گردد چو وعده های تو باطل
صفحهٔ ۱ از ۳