خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای سواد خط تو شرح مصابیح جمالطاق پیروزه ی ابروی تو پیوسته هلال
۲
زلف هندوی تو چینی و ترا رومی رویچشم ترک تو ختائی و ترا زنگی خال
۳
کی شکیبد دلم از چشمه ی نوشت هیهاتتشنه در بادیه چون بگذرد از آب زلال
۴
گر بُود شوق حرم بعد منازل سهلستهجر در راه حقیقت نکند منع وصال
صفحهٔ ۱ از ۳