خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای نسیم سحری بوی بهارم برسانشکری از لب شیرین نگارم برسان
۲
حلقه ی زلف دلارام من از هم بگشایشمسه ئی زان گره غالیه بارم برسان
۳
تار آن سلسله ی مشک فشان بر هم زنبوئی از نافه ی آهوی تتارم برسان
۴
گرت افتد بدواخانه ی وصلش گذریمرهمی بهر دل ریش فگارم برسان
صفحهٔ ۱ از ۳