خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۳۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا ز هجر تو امّید زندگانی کودر آرزوی توام لذّت جوانی کو
۲
اگر نه عمر منی رسم بیوفائی چیستوگر زمانه نئی شرط مهربانی کو
۳
میان بادیه ی غم ز تشنگی مُردمزلال مشربه ی عذب شادمانی کو
۴
ز جام لعل سمن عارضان سیمین برمِی مروّق نوشین ارغوانی کو
صفحهٔ ۱ از ۴