خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۳۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای از گل رخسار تو خون در دل لالهبر لاله ز مشک سیه افکنده کلاله
۲
باز آی که چشم و رخت ای ماه غزل گویاین عین غزال آمد و آن رشک غزاله
۳
از خاک درت بر نتوان گشت که کردندما را بحوالی سرای تو حواله
۴
آورده بخونم رخ زیبای تو خطّیچون بنده مقرّست چه حاجت بقباله
صفحهٔ ۱ از ۳