خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۳۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو آن ماه زهره جبینی و آن سرو لاله عذاریکه بر لاله غالیه سائی و از طرّه غالیه باری
۲
عقیقست یا لب شیرین عذارست یا گل و نسرینجمالست یا مه و پروین گلاله ست یا شب تاری
۳
گهی می کشی بفریبم گهی می کشی بعتابمچه کردم که با من مسکین طریق وفا نسپاری
۴
جدائی زمن چه گزینی چو دانی که صبر ندارموفا از تو چشم چه دارم چو دانم که مهر نداری
صفحهٔ ۱ از ۲