خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۳۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای آینه قدرت بیچون الهینور رخت از طرّه شب برده سیاهی
۲
خط بر رخ زیبای تو کفرست بر اسلامرخسار و سر زلف تو شرعست و مناهی
۳
آن جسم نه جسمست که روحیست مجسّموان روی نه رویست که سرّیست الهی
۴
در خرمن خورشید زند آه من آتشزان در تو نگیرد که نداری رخ کاهی
صفحهٔ ۱ از ۲