خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۳۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مهست یا رخ آن آفتاب مهرافزایشبست یا خم آن طرّه قمر فرسای
۲
مرا مگوی که دل در کمند او مفکنبدان نگار پریچهر گو که دل مربای
۳
چه سود کان مه محمل نشین نمی گویدکه بیش ازین مخروش ای درای هرزه درای
۴
مرا بزلف تورایست از انک طوطی راگمان مبر که بهندوستان نباشد رای
صفحهٔ ۱ از ۳