خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۳۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مگر بدیده مجنون نظر کنی ورنیچگونه در نظر آید جمال طلعت لیلی
۲
حدیث حسنت و ادراک هر کسی بحقیقتجمال یوسف مصریست پیش دیده ی اعمی
۳
مقیم طور محبّت ز شوق باز نداندشعاع آتش مهر از فروغ نور تجلی
۴
کمال معجزه ی حسن بین که غایت سحرستشکنج زلف چو ثعبان نهاده بر کف موسی
صفحهٔ ۱ از ۳