خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۳۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ترک پریچهره بدین سلسله موئیشرطست که دست از من دیوانه بشوئی
۲
بر روی نکو این همه آشفته نگردندسرّیست در اوصاف تو بیرون ز نکوئی
۳
طوبی نشنیدیم بدین سرو خرامیخورشید ندیدیم بدین سلسله موئی
۴
ای باد بهاری مگر از گلشن یاریور نفحه ی مشکین مگر از طره ی اوئی
صفحهٔ ۱ از ۳