خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۵۴
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگرچه بلبل طبعم هزاردستان استحدیث من گل صدبرگ گلشن جان است
۲
ز بیم چنگل شاهین جان‌شکار فراقدلم چو مرغ چمن روز و شب در افغان است
۳
چو تاب زلف عروسان حجله‌خانهٔ طبعروان خسته‌ام از دست دل پریشان است
۴
چو از سر قلمم برگذشت آب سیاهسفینه ساز و میندیش ازین که طوفان است
صفحهٔ ۱ از ۳