خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۶۸
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این چه بادست که از سوی چمن می آیدوین چه خاکست کزو بوی سمن می آید
۲
این چه انفاس روان بخش عبیر افشانستکه ازو رایحه ی مشک ختن می آید
۳
دمبدم مرغ دلم نعره برآرد ز نشاطکان سهی سرو چمانم ز چمن می آید
۴
هیچ دانید که از بهر دل ریش اویسکیست کز جانب یثرب بقرن می آید
صفحهٔ ۱ از ۳