خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۳۰
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوشم وطن بجز در دیر مغان نبودقوت روان من ز شراب مغانه بود
۲
بود از خروس مرغ صراحی سماع منوز سوز سینه هر نفسم جز فغان نبود
۳
دل را که بود بی خبر از جام سرمدیجز لعل جانفزای بتان کام جان نبود
۴
طاوس جلوه ساز گلستان عشق رابیرون ز صحن روضه ی قدس آشیان نبود
صفحهٔ ۱ از ۳